tu jesteś: strona główna>Nowości>List do MŚ


20 grudnia 2003, Warszawa

List PKE do Ministra Środowiska

W związku z szybką akcją przeprowadzana przez FoE-Europe, zwiazana ze zbliżającym się spotkaniem Rady UE na szczeblu Ministrów Środowiska planowanym na 22 grudnia br., w dniu 17 grudnia br. Polski Klub Ekologiczny wystosował  apel do Ministra Srodowiska, podpisany przez Prof. Witkowskiego w sprawie odrzucenia projektu  dyrektywy łączącej handel emisjami z wykorzystaniem instrumentów elastyczności Protokołu z Kioto (tzw. Linking Directive), ktora ma umożliwić wykorzystywanie jednostek redukcji emisji pochodzących z projektów wspólnych wdrożeń (Joint Implementation) i CDM do wypełniania zobowiązań określonych w ramach europejskiego systemu handlu emisjami. Jeżeli dyrektywa ta wejdzie w życie otwarta zostanie furtka naruszająca spójność europejskiego systemu handlu emisjami, przyczyni się do upowszechniania technologii niespełniających kryteriów zrównoważonego rozwoju, a także podważy wiarygodność UE na arenie międzynarodowej. 


Warszawa, 17 grudnia 2003 r.

Czesław Śleziak
Minister Środowiska

Szanowny Panie Ministrze!

W związku ze zbliżającym się spotkaniem Rady UE na szczeblu Ministrów Środowiska planowanym na 22 grudnia br. zwracamy się  z apelem o odrzucenie projektu dyrektywy łączącej handel emisjami z wykorzystaniem instrumentów elastyczności Protokołu z Kioto (tzw. Linking Directive), która ma umożliwić wykorzystywanie jednostek redukcji emisji pochodzących z projektów wspólnych wdrożeń (Joint Implementation) i CDM do wypełniania zobowiązań określonych w ramach europejskiego systemu handlu emisjami. Jeżeli dyrektywa ta wejdzie w życie otwarta zostanie furtka naruszająca spójność europejskiego systemu handlu emisjami, przyczyni się do upowszechniania technologii niespełniających kryteriów zrównoważonego rozwoju, a także podważy wiarygodność UE na arenie międzynarodowej.

 Za odrzuceniem projektu Linking Directive przemawiają następujące argumenty:

 1.      Dopuszczenie projektów opartych na pochłanianiu CO2 (tzw. sinks)

 Unia Europejska przez długi czas przeciwstawiała się włączeniu projektów opartych na pochłanianiu do Mechanizmu Czystego Rozwoju (CDM) przedstawiając argumenty naukowe, świadczące iż nie ma pewności, że działania takie prowadzą do trwałej redukcji emisji w długim horyzoncie czasowym. Komisja Europejska słusznie twierdziła, że projekty oparte na pochłanianiu nie przyczyniają się do transferu technologii, ich efekt ma charakter czasowy i może zostać odwrócony, ponadto nie zostały rozstrzygnięte wątpliwości naukowe dotyczące skutków wiązania emisji CO2 przez pochłaniacze. Ponadto doświadczenia wskazują, że projekty oparte na pochłanianiu mogą prowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu ekosystemów i odbijać się niekorzystnie na warunkach życia społeczności lokalnych. Zakończona niedawno Konferencja Stron Konwencji Klimatycznej (COP9) w Mediolanie dostarczyła nowych argumentów przeciwko projektom opartym na pochłanianiu, zezwoliła bowiem na wykorzystywanie obcych gatunków oraz organizmów modyfikowanych genetycznie w projektach realizowanych w sektorze leśnym w ramach CDM. Stosowanie GMO stoi w sprzeczności z zasadą przezorności, ponieważ wciąż nie znamy wszystkich możliwych zagrożeń, które stwarzają one dla człowieka i przyrody. Mimo, że aktualnie projekt Linking Directive nie zezwala na wykorzystywanie jednostek redukcji emisji uzyskanych w wyniku projektów opartych na pochłanianiu to niektóre państwa członkowskie kwestionują tę zasadę. Prezentowany przez niektóre państwa członkowskie pogląd, że uzgodnienie technicznych szczegółów doyczących pochłaniaczy na forum COP uzasadnia dopuszczenie do ich stosowania w ramach Linking Directive jest stanowczo nie do zaakceptowania. 

 2.      Dopuszczenie dużych projketów hydroenergetycznych

 Projekt dyrektywy nie zawiera żadnych odniesień do dużych projektów hydroenergetycznych, które mogą nieść negatywne efekty dla środowiska, a także powodować zagrożenia społeczne i gospodarcze, zwłaszcza w przypadku rdzennych społeczności lokalnych, a które mogą być jednocześnie znacznym źródłem emisji gazów szklarniowych.  Pierwotny projekt Komisji zawierał odniesienie do rekomendacji Światowej Komisji ds. Zapór (World Commission on Dams - WCD) wskazując, że jednostki redukcji emisji mogą pochodzić jedynie z projektów, które respektują kryteria określone przez WCD. Zapis ten został zastąpiony nieprecyzyjnym sformułowaniem na temat unikania negatywnych oddziaływań. Chcemy przypomnieć, że UE dążyła do wprowadzenia dopuszczalnej wielkości dla projektów hydroenergetycznych w ramach CDM na poziomie 10 MW, natomiast Linking Directive nie zawiera żadnych ograniczeń w tej dziedzinie.

 3.      Brak ilościowych ograniczeń co do liczby jednostek redukcji emisji pochodzących z JI i CDM włączanych do europejskiego systemu handlu emisjami

 Linking Directive umożliwia praktycznie nieskrępowany przepływ jednostek redukcji emisji uzyskiwanych w wyniku realizacji projektów JI i CDM do europejskiego systemu handlu emisjami, pomimo że Unia Europejska zobowiązała się do nadania głównego priorytetu w redukcji emisji gazów szklarniowych działaniom prowadzonym na poziomie krajowym (wewnętrznym), zwłaszcza działaniom na polu zwiększania efektywności wykorzystania energii oraz rozwoju energetyki odnawialnej. Proponowany próg, powyżej którego przeprowadzony zostanie przegląd realizacji dyrektywy jest nieracjonalnie wysoki – odpowiada jednej czwartej całkowitych zobowiązań redukcyjnych obecnej Piętnastki w ramach Protokołu z Kioto.

  W związku z powyższym z całą mocą apelujemy o zachowanie integralności europejskiej polityki klimatycznej i odrzucenie projektu Linking Directive.

 

                      Z wyrazami poważania,

                       
                      Zbigniew Witkowski
                      Prezes Polskiego Klubu Ekologicznego